تنها بایست
یکبار مصرف، میزان استفاده بالا، رایج در مکان های عمومی و خانواده ها.
فرمول طبقه بندی شده
به طور عمده سه نوع وجود دارد، مواد قابل بازیافت، غیر قابل بازیافت و مواد سمی. (1) مواد قابل بازیافت به زباله های مناسب برای بازیافت و استفاده از منابع اطلاق می شود.
عمدتاً شامل:
کاغذ: کاغذ تحریر، کاغذ بسته بندی و سایر محصولات کاغذی که آلودگی جدی ندارند. مانند روزنامه، انواع کاغذ بسته بندی، کاغذ اداری، کاغذ تبلیغاتی و ....
پلاستیک: پلاستیک ظرف زباله، پلاستیک بسته بندی و سایر محصولات پلاستیکی. مانند کیسه های پلاستیکی، بطری های پلاستیکی، پلاستیک های فوم دار، جعبه های پلاستیکی یکبار مصرف ناهار و ظروف غذاخوری، پلاستیک های سخت و غیره.
فلز: انواع اقلام قراضه فلزی. مانند قوطی های پاپ، قوطی های حلبی، روکش های خمیردندان سربی و غیره.
شیشه: ضایعات شیشه ای رنگی و بی رنگ.
پارچه: لباس و محصولات نساجی استفاده شده.
(2) مواد غیر قابل بازیافت به زباله هایی غیر از زباله های قابل بازیافت اشاره دارد. زباله های معمولی به راحتی در شرایط طبیعی مانند پوست، برگ های سبزیجات، غذای باقی مانده، گل ها، شاخه ها و برگ ها تجزیه می شوند.
(3) مواد سمی، مانند باتری های ضایعاتی، لوله های فلورسنت زباله، دماسنج های جیوه ای، رنگ های زائد، داروهای تاریخ مصرف گذشته و غیره.
