در حال حاضر، به جز برخی از کشورهای توسعه یافته که از طبقه بندی برای بازیافت زباله های خانگی شهری استفاده می کنند، اکثر کشورها از روش های جمع آوری ترکیبی برای جمع آوری و حمل زباله استفاده می کنند. مدلهای طبقهبندی و بازیافت زباله در کشورهای توسعهیافته به سطح بالایی رسیدهاند و اشکال خاص آنها را میتوان تقریباً به دو دسته تقسیم کرد:
① تاریخ ها یا هفته های خاصی را برای طبقه بندی و جمع آوری انواع مختلف زباله محدود کنید
② سطل های بازیافت طبقه بندی شده را در مکان های مناسب تنظیم کنید.
③ استفاده از کیسه های جمع آوری طبقه بندی شده برای بسته بندی و جمع آوری انواع مختلف زباله،
در زیر توضیح خاصی در مورد مدل های جمع آوری و حمل زباله در آلمان، فرانسه، ایالات متحده و ژاپن ارائه شده است.
آلمان
بر اساس طبقه بندی زباله های خانگی و حمایت قوی از سیاست های زیست محیطی و سیاست های اقتصاد دایره ای، آلمان به یکی از کشورهای با بهترین پیشرفت در طبقه بندی و جمع آوری زباله های خانگی تبدیل شده است. آلمان برای کنترل منبع و مدیریت طبقه بندی اهمیت زیادی قائل است. طبقه بندی زباله بسیار دقیق است، صرفاً به زباله های خانگی، زباله های صنعتی، زباله های پزشکی، زباله های ساختمانی، زباله های خطرناک تقسیم نمی شود، بلکه به کاغذ، شیشه (قهوه ای، سبز، سفید)، زباله های آلی (میوه ها و سبزیجات باقیمانده، زباله های باغ و غیره) تقسیم می شود. .)، ضایعات باتری، روغن زباله، مواد بسته بندی پلاستیکی، زباله های ساختمانی، زباله های بزرگ (مبلمان بزرگ و غیره)، زباله های لوازم الکتریکی، زباله های خطرناک و غیره.
در آلمان، سیستم جمع آوری زباله به جمع آوری و تحویل تقسیم می شود. در منازل مسکونی به طور کلی سطل های جمع آوری زباله های ارگانیک و سطل های جمع آوری زباله باقیمانده وجود دارد. هزینه جمع آوری و پردازش یک سطل زباله باقیمانده به طور قابل توجهی بالاتر از جمع آوری و پردازش یک سطل زباله آلی است. هر خانوار می تواند بر اساس میزان زباله ای که تولید می کند، اندازه سطل زباله مورد نیاز خود را تعیین کند و قیمت پرداخت بسته به اندازه سطل متفاوت است. بخش بهداشت شهری به طور مرتب سطل زباله را در آستانه خانه خود جمع آوری و تخلیه می کند (شکل 3-1 را ببینید). در عین حال، سطل های جمع آوری مواد بسته بندی زباله مانند کاغذ، شیشه (قهوه ای، سبز، سفید) و پلاستیک (که با نقاط سبز مشخص شده است) در هر منطقه مسکونی وجود دارد. ساکنان می توانند کاغذهای باطله، بطری های شیشه ای و غیره را به این سطل های جمع آوری زباله در جامعه ارسال کنند. نقاط بازیافت اختصاصی برای زباله های بزرگ (مانند مبلمان بزرگ)، زباله های لوازم الکتریکی، زباله های خطرناک و غیره وجود دارد. ساکنان می توانند زباله های بزرگ (مانند مبلمان بزرگ)، وسایل برقی مستعمل و زباله های خطرناک را به صورت رایگان به نقاط بازیافت ارسال کنند، اما برای برخی از مواد خاص مانند لاستیک های فرسوده، ساکنان باید پرداخت کنند. همه کسب و کارها یا شرکت ها باید هزینه زباله تولیدی خود را بپردازند.
در ژوئن 1991، دولت آلمان اولین آیین نامه در جهان را در مورد طبقه بندی و بسته بندی زباله صادر کرد که مسئولیت بسته بندی زباله توسط تولیدکنندگان را بر عهده داشت. این به صراحت اعلام کرد که تولیدکنندگان و فروشندگان بسته بندی باید مسئولیت بازیافت و استفاده مجدد از مواد بسته بندی زباله را که وارد میدان گردش می کنند بر عهده بگیرند. به منظور اجرای مقررات طبقه بندی و بسته بندی زباله، آلمان سیستم بازیافت آلمان AG (DSD) را ایجاد کرده است که به طور مشترک توسط شرکت های خصوصی متعدد اداره می شود و ماهیت واسطه ای دارد. این شرکت شرکت های مربوطه را سازماندهی می کند تا "سیستم نقطه سبز" را برای بازیافت و استفاده از زباله ها مانند بسته بندی با نقاط سبز (همانطور که در شکل 3-2 نشان داده شده است) پیاده سازی کنند. فرآیند بازیافت زباله های بسته بندی در شکل 3-3 نشان داده شده است. شرکت DSD یک شرکت غیرانتفاعی است و وجوه مورد نیاز برای فعالیت های تجاری آن از محل هزینه های استفاده از نقطه سبز جمع آوری شده با صدور مجوز علامت تجاری "نقطه سبز" برای شرکت تامین می شود. استفاده کامل از ابزار اقتصاد بازار یکی از ویژگی های مهم بازیافت "نقطه سبز" آلمان است.
